Co to jest lobotomia?

Co to jest lobotomia?

Lobotomia polega na przecięciu włókien nerwowych pomiędzy płatem czołowym a międzymózgowiem za pomocą szpikulca do lodu. Tą metodę stosowało się do zwalczania schizofrenii, depresji czy ADHD. Lobotomia powodowała utratę świadomości i problemy w normalnym funkcjonowaniu pacjentów. Zabiegu zakazano pod koniec lat 50. Niektóre elementy lobotomii stosuje się obecnie w celu pobudzania do pracy struktur mózgu.

Co to jest lobotomia

Lobotomia czołowa (leukotomia) to zabieg polegający na przecięciu włókien nerwowych pomiędzy płatem czołowym a międzymózgowiem. Walter Freeman zapoczątkował stosowanie tej metody do walki z:
• zaburzeniami psychotycznymi, np. schizofrenią,
• zaburzeniami nastroju, np. depresją,
• zaburzeniami zachowania, np. ADHD, homoseksualizmem.

Jak się wykonuje lobotomię?

Zabieg lobotomii wykonywano poprzez wbicie szpikulca do lodu przez oczodół. Wcześniej pacjenci byli paraliżowani elektrowstrząsami. Celem było przerwanie wiązań nerwowych. Zabieg kończył się, gdy zmniejszyło się pobudzenie pacjenta lub gry umarł na stole.

Konsekwencje wykonywania lobotomii

Zdarzały się przypadki ustępowania chorób psychotycznych, lecz pacjent zaczynał cierpieć na dużo poważniejsze zaburzenia. Główne skutki zabiegu to:
• zaburzenia świadomości siebie – pacjent nie kim jest i jak się nazywa,
• apatia – brak chęci do życia,
• abulia – brak motywacji do podejmowania decyzji,
• padaczka,
• płytkość emocjonalna,
• luki w pamięci,
• problemy z myśleniem logicznym,
• utrata poczucia czasu,
• brak samokontroli,
• nietrzymanie moczu,
• dziecinność.

Czy lobotomia jest legalna?

W Stanach Zjednoczonych pomiędzy 1935 a 1960 roku wykonano niemal 50 tysięcy lobotomii. Z biegiem lat poszczególne kraje przestały wykonywać ten zabieg. Walter Freeman otrzymał zakaz wykonywania zawodu. Od końca lat 50. zaczęto zastępować lobotomię lekami farmakologicznymi. Wiele krajów, takich jak Norwegia, wprowadziły rekompensaty dla pacjentów poddanych temu okrutnemu zabiegowi. Obecnie lobotomię wykonuje się bardzo rzadko, gdy zawiodą wszystkie inne metody leczenia. Stosuje się procedury ablacyjne (wprowadzanie do układu elektrod) lub modulacyjne. Celem zabiegu jest stymulowanie struktur mózgu, bez niszczenia tkanki mózgowej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *